Cały świat w twoich oczach

Jennifer Hayward

Cristiano Vitale popijał właśnie podwójne espresso, kiedy do jego gabinetu wszedł Antonio, kierownik działu marketingu. Blady, z podkrążonymi oczami, nie wyglądał jak ktoś, kto powinien zajmować tak wysokie stanowisko. Zwłaszcza teraz, zaledwie kilka tygodni przed premierą najważniejszej kolekcji Francesco Vitale w historii.

Założony ponad pół wieku wcześniej przez dziadka Cristiana legendarny, acz nieco zapomniany Dom Mody Francesco Vitale znajdował się na progu odrodzenia. Dlatego właśnie Cristiano wstał bladym świtem i pojechał prosto do biura. Gaszenie pożarów, zanim jeszcze zdążył przeczytać poranne mejle, nie było jego ulubionym sposobem rozpoczynania dnia, ale sądząc po frustracji na twarzy Antonia, nie miał wyboru.

Odchylił się na fotelu i wskazał mu miejsce naprzeciwko.

– Za pięć minut mam spotkanie z działem prawnym, więc się streszczaj.

Antonio zignorował oferowany fotel i podszedł do okna, z którego roztaczała się panorama Mediolanu.

– Potrzebuję, żebyś wyświadczył mi przysługę.

Cristiano uniósł brew. Ciekawy sposób rozpoczynania konwersacji, biorąc pod uwagę różnicę ich pozycji, a także ilość jego obecnych problemów, z których Antonio doskonale zdawał sobie sprawę.

– To znaczy?

Antonio odwrócił się od okna i oparł się biodrem o parapet.

– Rozumiem, że dzisiaj lecisz do Londynu?

– Si. – Jednodniowa podróż biznesowa, której wolałby uniknąć, ale była naprawdę konieczna. – Potrzebujesz podwózki?

– Nie. – Antonio przejechał ręką po krótkich włosach. – Mam kampanię reklamową do dokończenia i reklamę telewizyjną do nakręcenia, i na żadną z tych rzeczy nie mam czasu. – Umilkł na moment. – Chodzi o Jensen Davis.

Włoski na karku Cristiana uniosły się. Twarz jego marki, amerykańska supermodelka Jensen Davis, przez ostatnie tygodnie przyprawiała go o ból głowy swoimi wyskokami. Praktycznie rujnowała reputację FV w chwili, kiedy najmniej mógł sobie na to pozwolić.

Po plecach przeszedł mu dreszcz frustracji.

– Co ona znowu zrobiła? – warknął.

Antonio położył na biurku jedną z londyńskich gazet. Cristian odstawił filiżankę z kawą i przysunął gazetę do siebie. Na pierwszej stronie widniało zdjęcie dwudziestosześcioletniej Jensen, wychodzącej z klubu bladym świtem. Jej gęste kasztanowe włosy opadały na ramiona jedwabistą kurtyną, ciemny makijaż podkreślał orzechowe oczy, a zgrabne ciało wyraźnie rysowało się pod czerwoną satynową sukienką. Była najpiękniejszą kobietą, jaką Cristiano kiedykolwiek widział. Idealną twarzą dla FV.

Przeczytał tekst poniżej, czując, jak jego ciśnienie gwałtownie się podnosi.

Awantura wśród gwiazd!

Jensen Davis, najgorętsza modelka świata mody, kontynuuje serię skandalicznych incydentów, wdając się w publiczną sprzeczkę z księżniczką Julianną Margue w monakijskim klubie Zoro. Wedle doniesień kłótnia dotyczyła nagiej schadzki Davis z księciem Alexandrem, byłym narzeczonym księżniczki, w rzymskiej fontannie.

Po ostrej wymianie zdań, w trakcie której Margues rzuciła w Davis kieliszkiem, amerykańska supermodelka szybko opuściła klub.

Tymczasem Davis ma być główną gwiazdą charytatywnego pokazu mody Designer Extravaganza, najbardziej prestiżowego wydarzenia w mieście.

Krew zawrzała w żyłach Cristiana. Incydent z fontanną w Rzymie już napsuł mu krwi, a teraz Davis wdawała się w konflikt z członkami rodziny królewskiej? Jej wybryki miały swoje granice, a ona przekroczyła te granice dwukrotnie w ciągu ostatnich kilku tygodni. A przecież zapewniała go, że zostawi za sobą to nieodpowiedzialne zachowanie. Że odtąd będzie w każdym calu profesjonalistką.

Wziął głęboki oddech, opanowując gniew.

– Mówiłem ci, żebyś się tym zajął, Antonio.

– Próbowałem! – odparł z irytacją podwładny, czerwieniąc się lekko. – Ale nie jestem w stanie się z nią skontaktować. Jej agentka też niczego nie ułatwia.

– Ona jest poza jakąkolwiek kontrolą! – warknął Cristiano, trącając palcem zdjęcie w gazecie. – Całonocne imprezy w Monaco… Profanowanie historycznych fontann w Rzymie… Uchylanie się od obowiązków. Pascal za niedługo zwariuje – dodał, mając na myśli swojego nowego projektanta. – Nie może skończyć kolekcji bez niej.

Antonio potarł czoło.

– Dotąd była w każdym calu profesjonalistką. Nie mam pojęcia, co w nią wstąpiło. Jak sobie z tym poradzić.

Sfrustrowany Cristiano odsunął od siebie gazetę. Wcześniej patrzył przez palce na wybryki Davis, ponieważ rozumiał, że musi dbać o swoją popularność. Ale to, co robiła ostatnio? Jeśli to będzie trwać dalej, osłabi i swoją markę, i markę FV.

– Czy muszę ci przypominać, że postawiliśmy na nią wszystko, Antonio? – warknął. – Że postąpiłem wbrew wyraźnym życzeniom Francesca i zatrudniłem ją, ponieważ ty ją zarekomendowałeś?

– I trwam przy tym – odparł ostro Antonio. – Jensen Davis jest najpopularniejszą influencerką na planecie. Młode kobiety marzą o tym, żeby być takie, jak ona. Sprawia, że nasze ubrania znów stają się modne. Popularność naszej marki wzrosła dwukrotnie, odkąd powitaliśmy ją na pokładzie.

– Ale spadnie czterokrotnie, jeśli dalej będzie się tak zachowywać.

– Nie pozwolę, żeby do tego doszło – zapewnił go Antonio. – To było ciężkie kilka tygodni, ale jestem pewien, że ostatecznie zrobi, co do niej należy.

Cristiano westchnął ciężko. Zatrudnił Davis wbrew życzeniom swojego dziadka, żeby jego marka znowu zaczęła się liczyć, ale to nie była łatwa decyzja. Kiedy dział marketingu po raz pierwszy przedstawił mu jej kandydaturę, uznał ten pomysł za niedorzeczny. Słyszał o ekscesach tej byłej gwiazdy reality show i uznał, że będzie przynosić więcej kłopotów niż korzyści. Nie mógł jednak zaprzeczyć jej wpływowi na kształtowanie trendów. Zgodził się obejrzeć ją podczas sesji zdjęciowej, pewny, że okaże się irytującą, kapryśną gwiazdką. Wyszedł zafascynowany jej energią, życiem, które mogłaby tchnąć w markę Francesco Vitale. Instynkt podpowiadał mu, że była dokładnie tym, czego potrzebowali, i długo spierał się ze swoim dziadkiem, aż ten wreszcie niechętnie się zgodził.

Teraz zaczynał wątpić w swoją decyzję, ale było za późno, żeby się wycofać.

Spojrzał na Antonia.

– Jaki jest twój plan? – zapytał chłodno. – Zakładam, że go masz.

– Tak. – Antonio pociągnął za węzeł swojego krawata; nietypowy dla niego nerwowy gest. – Pomyślałem, że mógłbyś pojawić się dzisiaj na Designer Extravaganza. Porozmawiać z Jensen. Wytłumaczyć jej, jak istotne dla marki będą najbliższe tygodnie. Pomyślałem, że jeśli usłyszy to od ciebie, to weźmie to sobie bardziej do serca.

Cristiano potarł brodę. Miał trzy kryzysy na dwóch różnych kontynentach i przestarzały system dostaw, który zamieniał jego życie w piekło. Ale skoro wszystko zależało od sukcesu nowej kolekcji, kolekcji stworzonej wokół Davis, nie miał innego wyboru niż interweniować.

Jeśli ani jego dyrektor marketingu, ani agentka Davis nie byli w stanie kontrolować swojej gwiazdki, on to zrobi. Porażka nie wchodziła w grę.

Spojrzał Antoniowi prosto w oczy.

– Skup się na kampanii. Ja zajmę się Davis.

Jensen Davis chłonęła gorączkową atmosferę przygotowań w historycznym, luksusowym londyńskim Guildhall umysłem tak otępiałym z niewyspania, że czuła się, jakby miała głowę wypchaną watą. Zazwyczaj adrenalina dawała jej niezbędny przed występem zastrzyk energii, ale dzisiaj miała za sobą zaledwie cztery godziny snu i była tak wyczerpana po jeździe bez trzymanki przez ostatni miesiąc, że ledwo pamiętała, w jakim jest mieście. A zarejestrowanie jej aktualnej lokalizacji było tego dnia nawet łatwiejsze niż zwykle, jako że w drodze do samochodu musiała przedrzeć się przez tłum paparazzich, wykrzykujących pytania o zajście księżniczką Julianną.

Jensen, księżniczka Julianna twierdzi, że ukradłaś jej narzeczonego. Co na to powiesz?

Jak to jest być niszczycielką związków?

Masz romans z księciem Aleksem?

Jensen zignorowała pytania i wsiadła do czekającej limuzyny, ale nie była na tyle głupia, by liczyć, że to koniec sprawy. Gazety będą o nich pisać przez całe miesiące; sztucznie dramatyzowana historyjka, nakręcana przez prasę. Wszystko dlatego, że uległa desperackim błaganiom matki chcącej, żeby pomogła podreperować oglądalność „Gwiazd z Hollywood”. Jej matka, gasnąca gwiazda srebrnego ekranu, spędzała większość czasu na ekstrawaganckich wybrykach, będących wodą na młyn dla popularnego reality show. Ale teraz, odkąd Jensen i jej siostry opuściły program, odmawiając dalszego uczestniczenia w tym teatrzyku, popularność serii spadła, a producenci grozili zakończeniem emisji. Chyba że którejś z nich uda się wykręcić naprawdę szalony numer, który pozwoli im odzyskać minioną chwałę.

Jensen, która już dawno postanowiła zostawić program za sobą, stanowczo odmówiła choćby rozważenia pomysłu z fontanną. Ale wówczas matka zaczęła płakać i zawodzić, że jeśli program zostanie zamknięty, to nic już jej nie zostanie. I Jensen wiedziała, że to prawda, ponieważ od osiemnastu miesięcy musiała ją osobiście utrzymywać. Nie mogła też poprosić o pomoc swoich sióstr, Avy i Scarlett, które niedawno założyły własną markę odzieżową i potrzebowały każdego centa. Wszystko więc było na jej głowie.

Z czym może i by sobie poradziła, gdyby nie to, że miała również na głowie konsekwencje całej tej afery z fontanną, zaaranżowanej na potrzeby finału sezonu.

Numer polegający na nocnym pluskaniu się w historycznej fontannie w Rzymie z jej przyjacielem z dzieciństwa, z początku wydawał się stosunkowo niegroźny. Do czasu, aż Alex użył tego jako taktyki, żeby odzyskać byłą narzeczoną. Jensen nie miała pojęcia, że zamierza rozpuścić lubieżne pogłoski o romansie, by wzbudzić zazdrość Julianny. I sądząc po zachowaniu księżniczki ostatniego wieczoru, udało mu się.

– Wyświadczyłem ci przysługę – zaprotestował Alex, kiedy zażądała, żeby publicznie zaprzeczył plotkom. – Uratowałem wasz program. – Co technicznie było prawdą, ponieważ oglądalność finału sezonu wielokrotnie przebiła wszystkie poprzednie odcinki. Ale co z nią? Jej reputacją? Profesjonalizmem, nad którym tak ciężko pracowała?

Jacob, jej fryzjer, uwolnił ostatni duży lok i spowił ją chmurą lakieru do włosów. Doprawdy, powinna była być mądrzejsza. Media zawsze potrafiły odwrócić kota ogonem, żeby dostać to, czego szukały, a poddawanie się żądaniom matki zwykle tworzyło więcej problemów, niż rozwiązywało.

Koniec końców, to wszystko było jej winą.

– Ale powiedz mi, tak szczerze – zagadnęła ją Lucy Parker, brytyjska modelka, kiedy stały za kulisami – co jest między tobą, a Alexandrem? Nikomu nic nie powiem. To niemożliwe, żebyście byli tylko przyjaciółmi!

– Ale tak właśnie jest – odparła ze znużeniem Jensen. – Dlaczego tak trudno w to uwierzyć?

– Bo jest taki przystojny… dziedzic fortuny. I kąpaliście się nago w fontannie.

– Nie byliśmy nago. Miałam na sobie bieliznę. – Coś, o czym prasa nie uznała za stosowne wspomnieć. – I to był tylko niewinny wybryk. – Który teraz bardzo chciałaby cofnąć.

– A co kogo obchodzi książę Alexander? – wtrąciła Millie, jedna z francuskich modelek, pojawiając się u ich boku z szelestem tiulu. – Cristiano Vitale tu jest. Mon Dieu, to najprzystojniejszy facet, jakiego kiedykolwiek widziałam. Raz z nim rozmawiałam i nie potrafiłam nawet patrzeć mu w oczy. Jest taki onieśmielający.

Serce Jensen podeszło do gardła. Cristiano Vitale tu był? Dlaczego? FV nie prezentowało się na tym pokazie.

– Ty na pewno będziesz wiedzieć. – Millie spojrzała na Jensen. – Ma kogoś?

– Nie jestem pewna. – Nie widziała Cristiana Vitalego od czasu swojej pierwszej sesji zdjęciowej dla marki, gdzie zachowywał się arogancko i apodyktycznie.

– Ma poślubić tę aktorkę, Alessandrę Grasso – powiedziała hiszpańska modelka, dołączając do nich. – Nie sądzę, żeby był sens się na niego zasadzać.

– Och, oni ciągle się schodzą i rozchodzą. W tej chwili jest wolny – powiedziała z przekonaniem Millie.

– Myślę, że i tak warto spróbować – odparła Lucy, wachlując się lusterkiem.

Jensen była pewna, że nie byłoby warto. Nie dla kogoś tak nieznośnie aroganckiego. Wytarła spocone dłonie o swoją srebrną suknię. Mogły być miliony powodów, dla których Cristiano Vitale się tu znalazł. Może miał jakieś sprawy do załatwienia w Londynie? A może znał kogoś z gości? Musiała jednak przyznać, że jego obecność była dość zaskakująca teraz, gdy powinien być zajęty przygotowaniami do premiery nowej kolekcji.

Reżyser podszedł, żeby im przekazać, że pokaz zaczyna się za dwie minuty. Jensen odetchnęła, zbierając siły, choć czuła się, jakby jej nogi były z ołowiu. Dwadzieścia minut i będzie po wszystkim. Przez chwilę zostanie na afterparty, a potem wróci do hotelu i prześpi się przed lotem do Paryża.

Zajęła miejsce przy wejściu na wybieg jako pierwsza w kolejce. Przed nią roztaczał się widok na imponującą gotycką salę, z jej strzelistymi łukami, witrażowymi oknami i kamiennymi ścianami. Wąski wybieg, na którym postawienie stopy centymetr w bok mogło się skończyć katastrofą. Tłum wyciągających szyje widzów.

– Zrób rekonesans – szepnęła Lucy do jej ucha. – Sprawdź, gdzie siedzi.

Jensen wolałaby tego nie robić. Właściwie to słaniała się na nogach z wyczerpania. Będzie dobrze, jeśli uda jej się nie spaść z wybiegu.

Światła przygasły i rozbrzmiała muzyka. Adrenalina popłynęła jej żyłami, przenosząc ją do tego magicznego miejsca, gdzie była tylko ona i wybieg. Nic innego. A potem dostała sygnał i wkroczyła w światło reflektorów. Zrobiła dramatyczną pauzę, czekając, aż tłum ją zauważy, a potem ruszyła swoim firmowym, pewnym siebie krokiem. Kiedy dotarła do końca wybiegu, zatrzymała się, żeby zapozować, skupiając się na pokazaniu pięknej sukni pod każdym kątem. Stojąc tam, podczas gdy flesze błyskały oślepiającą kaskadą, wreszcie zobaczyła… jego.

Spojrzenie niebieskich oczu siedzącego w pierwszym rzędzie Cristiana Vitalego uderzyło w nią jak młot pneumatyczny. Był wściekły. Czuła, jak furia bije od niego niczym niewidzialna energia. I zrozumiała z pełną mocą, że jego obecność nie jest ani trochę dziełem przypadku.

Jej ramiona pokryły się gęsią skórką. Miała kłopoty.

Posłała tłumowi całusa i wróciła wybiegiem za kulisy, żeby zmienić kreację. W jakiś sposób udało jej się przetrwać resztę pokazu, cały czas czując na sobie ten gniewny wzrok. Kiedy po pokazie ktoś jej przekazał, że Cristiano Vitale chce się z nią zobaczyć, nie była zaskoczona, ale i tak skręcało ją w żołądku z nerwów.

Im szybciej będzie mieć to za sobą, tym lepiej. Przebrała się w powłóczystą, metaliczną zieloną suknię, którą projektantka wybrała dla niej na afterparty, i podniosła swoją torebkę. Spojrzała na siebie w lustrze i w myślach przeklęła swoją nietypową bladość. Czy Cristiano zauważy jej zdenerwowanie?

Zeszła po schodach do krypty mieszczącej się pod główną salą, gdzie miało się odbyć afterparty. Zwykle to był czas, kiedy mogła się odprężyć po stresie związanym z pokazem, ale dzisiaj nie potrafiła ani trochę się rozluźnić. Nie, kiedy w każdej chwili mogła spotkać Cristiana Vitalego.

Znalazła go dość szybko; wystarczyło podążyć za wzrokiem wszystkich innych kobiet w pomieszczeniu. Stał oparty o jeden z filarów, ubrany w ciemnoszary garnitur i śnieżnobiałą koszulę, uosobienie szyku i elegancji. Oczywiście to dotyczyło nie tylko jego garnituru, ale też perfekcyjnych kruczoczarnych włosów, złotych spinek do mankietów, niedbałej postawy, która sprawiała, że wydawał się jeszcze bardziej charyzmatyczny. No dobrze – pomyślała – Millie miała rację. Naprawdę był nieziemsko przystojny.

Zmusiła się, żeby do niego podejść.

– Dobry wieczór, Cristiano – przywitała się z nim, siląc się na wesoły ton.

– Dobry wieczór, Jensen – odparł, skłoniwszy lekko głowę. Zmierzył wzrokiem jej seksowną, półprzezroczystą suknię, która odsłaniała sporą część ciała. Czuła jego spojrzenie na każdym ze sprytnych wycięć, podkreślających jej krągłości. Wreszcie z powrotem podniósł wzrok na jej twarz, a ona ujrzała w jego oczach ciemny błysk. Na wybiegu wydawało jej się, że furia, którą do niej czuł, była zmieszana z czymś innym… czyżby z pożądaniem? Ale musiała to sobie wyobrazić, ponieważ teraz, patrząc w jego oczy, była pewna, że jest w nich wyłącznie gniew. Pożałowała, że projektantka nie wybrała czegoś mniej wyzywającego, w czym nie czułaby się tak odsłonięta.

– Nie… nie wiedziałam, że tu będziesz – wyjąkała. – Że będzie tu ktokolwiek z FV.

– Przyleciałem do Londynu w sprawach służbowych. Richard Worthington jest moim przyjacielem. – Cristiano upił łyk szampana. – I dobrze się złożyło. Musimy sobie porozmawiać o twoich poczynaniach z ostatnich tygodni.

Jej żołądek zacisnął się jeszcze mocniej.

– Media lubią rozdmuchiwać pewne sprawy. Niestety jestem jednym z ich ulubionych tematów.

– Ponieważ robisz wszystko, żeby trafiać na pierwsze strony gazet. Tak robisz swoją karierę.

– No cóż… w pewnym stopniu tak. – Przygryzła wargę, wytrącona z równowagi przez jego brutalną ocenę jej osoby. – W przeszłości to mogło być prawdą, ale przysięgam, że teraz już nie jest.

Cristiano uniósł brew.

– Czyli ty i twoja świta nie nabiłyście rachunku na trzydzieści tysięcy dolarów w klubie w Monaco? To ktoś inny, a nie ty, kąpał się nago o północy w fontannie Trevi? A ta scena, którą odstawiłaś z księżniczką, była produktem wyobraźni dziennikarzy?

Jensen pokryła się rumieńcem. Lwią część rachunku w klubie nabiła jej matka, ale to nie było coś, czym mogła się podzielić, ponieważ alkoholowe i hazardowe problemy matki były rodzinną tajemnicą, którą Jensen i jej siostry ukrywały od ponad dekady.